تبلیغات
اهل بهشت - در محشر چه خبر است؟ « پیام الهی 56 »
اهل بهشت
امیدوارم روزی شود که همه ی پیام های دنیا این باشد که مهدی آمد ...
حدیث روز


ایران هلند فرانسه انگلیس آلمان
ایتالیا ژاپن عربستان کره چین

تبلیغات برای حمایت از ما



بازدید : مرتبه
تاریخ ارسال : سه شنبه 7 دی 1389

پیام الهی « 56 »

در محشر چه خبر است؟

 در ادامۀ بحث جهان بعد از مرگ ؛ که نفخۀ صور برای بار دوم دمیده می شود و خلایق همگی در پیشگاه خداوند جَلَّ جلالُه جمع می شوند (زمر 68) و فوج فوج به صحرائی وسیع بنام محشر حرکت می کنند در این لحظه برادر از برادر، پدر از فرزند، زن از شوهر و دوست از دوست فرار می کند؛ صورت بعضی انسانها خندان ؛ شاد و روشن است و صورتِ گروهی دیگر گرفته و  نالان و گَرد بدبختی و پریشانی بر آن نشسته است (عبس آیات 34 تا 41).  راه فرار از هر طرف بسته شده و در آن روز شدت ترس و وحشت چنان است که بچه های خردسال به پیری زودرس می رسند (مزّمل 17).

و...

جالب است که در لحظۀ حرکتِ دسته جمعیِ مردمان به محشر، گروهی از انسانها در کمال عزت و جَلال و بر ناقه هایی از نور سوارند (مریم 85) اینها همان خداترس ها و عمل کنندگان به دستورات و امر و نهی های خداوند هستند و بالعکس گروهی دیگر در نهایت ذلّت و خواری و پریشانی در حالیکه با صورت به روی زمین کشیده    می شوند و کر و کور و گنگ هستند توسط فرشتگانِ عَذاب به صحنۀ محشر آورده می شوند (تفسیر نمونه ذیل آیه 97 سورۀ اسراء) و جایگاه ابدی آنها آتش جهنم است. در آن روز مردان و زنانِ با ایمان را می بینی که نورشان در پیش رو ؛ و دستِ راستشان با آنها حرکت می کند و به آنها گفته می شود امروز بشارت باد بر شما آن بهشتی که نهرها در زیر درختانش جاری است و برای همیشه در آن خواهید بود و این رستگاری بزرگی است. در این حال مردان و زنانِ منافق به مؤمنان می گویند: به ما هم نظری کنید تا از شما نوری بگیریم ؛ با تمسخر به آنها گفته می شود به عقب برگردید و نور بیاورید! در این هنگام دیواری میان آنها ایجاد می شود که دری دارد که درون آن رحمت است و بیرون آن عذاب (حدید آیات 12 و 13). آری! آنجا دیگر کار از کار گذشته است ؛ آنجا دیگر محل کسب نور نیست، هر کس برای آن روز نور می خواهد  امروز باید ذخیره کند تا آن روز بَرداشت کند.اگر قطعه چوبی ده هزار ساله را آتش بزنی انرژی خورشید که در آن دوران قدیم در چوب ذخیره شده مجددا بصورت گرما ونور آزاد میشود. گویی کردار و گفتار و افکار ما انسانها تماماً و مو به مو بصورت انرژی هایی ذخیره می شود و در روز قیامت نیکو کاری و خوبیها بصورت نور ؛  و زشتی ها بصورت گرما و آتش خودش را آزاد خواهد ساخت چرا که خداوند می فرماید: بترسید از آتشی که هیزم آن مردم و سنگ ها هستند (بقره 24) وهر کسی بر اساس افکار و کردار خودش عذاب یا پاداش داده خواهد شد ؛ آری آنروز یَومُ التََّغابُن ویَومُ الحَسرت است. آن روز بدکار دستهای خود را به دندان می گزد و می گوید: ای کاش من با پیامبر همراه می شدم ای وای بر من! ای کاش فلانی را دوست خود انتخاب نکرده بودم او مرا از یاد خدا گمراه ساخت در حالی که شرایط هدایت برایم فراهم بود؛ آری! شیطان برای انسان مایۀ خواری و گمراهی بوده است (فرقان 27 تا 29).

در آن روز اَعمال انسانها حتی در ظاهرشان هم تَجسّم پیدا می کند و هر فِرقه و گروه ظاهری دارد که در شأن آنها باشد. وقتیکه پیامبر بزرگوار اسلام (ص) در مورد آیۀ 18 سورۀ نبأ سخن می گفت با چشمی گریان فرمود: ده طایفه از امت من از دیگر مسلمین جدا بوده و با چهره هایی دگرگون شده در عرصۀ قیامت محشور می شوند:

1. آنهایی که نمّامی و سخن چینی  کنند بصورت میمون مَحشور می شوند.

2. آنها که مال حرام می خورند بصورت خوک محشور می شوند.

3. آنها که ربا می خورند بحالت واژگون بنحویکه صورت بر زمین کشیده می شود محشور می شوند.

4. کسانی که در قضاوت ستم می کنند و بد حکم می کنند بصورت نابینا و کور محشور می شوند.

5. کسانی که از خود راضی و عُجب می ورزند کر و لال و قدرت درک نخواهند داشت.

6. علماء و قُضّاتی که رفتارشان مخالف گفتارشان است بصورتی محشور خواهند شد که زبانشان را  می جوند و خون و چرک از دهانشان بیرون می ریزد.

7. کسانی که همسایه را آزار و اذیت  کنند بصورت  دست و پا  بریده  محشور می شوند.

8. کسیکه علیه افراد در نزد سَلاطین و زمامداران سَعایت  کند بر شاخه هایی از آتش آویخته می شود.

9. کسانی که در دنیا شهوترانی کرده اند در هنگامه محشر از هر مُرداری بدبوتر هستند.

10. کسانی که اهل تکبر و خودخواهی هستند لباسهایی از مس گداخته یا روغن سیاهِ بدبو و جوشان (قطران) بر تن خواهند داشت. (بحار الانوار ج 7 ص 89 و تفسیر مجمع البیان ج10 ص423)

ابی بصیر می گوید: به امام باقر (ع) عرض کردم ؛ چقدر حاجی زیاد است و ناله و فریاد کم! حضرت فرمود: بلکه چقدر ناله و فریاد بسیار است اما حاجی کم! وقتی امام (ع) دستانش را بر چشمان نابینای ابی بصیر مالید و دعایی خواند چشمان ابی بصیر بینا شد امام (ع) فرمود: حال حاجی ها را نگاه کن ابی بصیر می گوید: وقتی نگاه کردم دیدم اکثر مردم میمون و خوک هستند و تعدادی مؤمن در میان آنها همچون ستارگانِ در شبِ تاریک می درخشند (بحار الانوار ج 46 ص261 ).

آری! این چهرۀ باطن در این دنیا برای هر کسی آشکار نمی شود ولی بعد از مرگ که پرده ها کنار می رود و باطن امور آشکار می شود هر کسی بر اساس کردار و افکارش نَمود و تجسم پیدا می کند.

بارپرودگارا! به ما توفیق عبودیت و بندگی خالصانه عطا بفرما تا در هنگامۀ محشر تو از ما راضی و ما از تو راضی باشیم (انشاء ا...).

لحظه ای با امام زمان:

پروردگارا! خودت را به من بشناسان زیرا اگر مَرا با خودت آشنا نکنی نمی توانم پیغمبرت را بشناسم. خداوندا پیامبرت را به من بشناسان چرا که اگر او را به من نشناسانی نمی توانم نماینده و جانشین او را که حجت توست بشناسم. خدایا! حجت خود را به من بشناسان که اگر او را به من نشناسانی در دین خود دچار گمراهی خواهم شد (کمال الدین  ج 2 ص 342).

« برای تعجیل در ظهور منجی عالم بشریت، بر محمد و آل محمد صلوات »

اجرکم عندالله مجتمع قرآنی فرهنگی مسجد و حسینیه عبدالرحمن ابوزیدآباد





  

طبقه بندی: مقالات - پیام های الهی، 
ارسال شده توسط مدیر
لینک باکس