تبلیغات
اهل بهشت - انسان برای چه آفریده شده است « پیام الهی 47 »
اهل بهشت
امیدوارم روزی شود که همه ی پیام های دنیا این باشد که مهدی آمد ...
حدیث روز


ایران هلند فرانسه انگلیس آلمان
ایتالیا ژاپن عربستان کره چین

تبلیغات برای حمایت از ما



بازدید : مرتبه
تاریخ ارسال : سه شنبه 23 آذر 1389

پیام الهی 47

انسان برای چه آفریده شده است 

بخوانید بنام پرودگارتان که شما را آفرید(سوره علق ایه1).همانطور که میدانید خداوند جن وانس را آفرید تا او را عبادت وبندگی کنند ( سوره ذاریات آیه 56) تااز این راه به او که خالق آنهاست نزدیک شوند و تکامل یابند .

و...

براستی هر کسی از خود سوالاتی میکند که من برای چه خلق شدم؟ هدف از آمدن من به این جهان چیست؟ چرا عده ای متولد میشوند وعده ای مرگشان فرا  میرسد وبرای همیشه خاموش میشوند ؟ هدف از این آمد ورفت ها چیست ؟ وعاقبت من چه خواهم شد؟ براستی اگر ما انسانها روی این کره خاکی زندگی نمی کردیم کجای عالم خراب می شد ؟ چه مشکلی بوجود می آمد ؟ آیا ما نباید بدانیم برای چه آمده ایم وچرا میرویم وبه کجا می رویم وچه می شویم ؟ آیا می توانیم بدانیم؟

اینجاست که قرآن به داد وفریاد این انسان متحیر و سردرگم می رسد واو را توجیه وقانع وهدایت میکند .طبق آیات قرآن مادیون(دهریین) وانسانهای کافر اعتقاد دارند چیزی جز همین زندگی دنیا در کار نیست گروهی از ما می میرند وگروهی دیگر جای آنها را می گیرند وچیزی جز طبیعت و روزگار ودهر ما را هلاک نمی کند (سوره جاثیه آیه24)

پس طبق نظر دهریین خود خداوند ومبدا خلقت ومعاد انکار شده وحتی در مشکلاتشان به روزگار ناسزا میگویند .در حدیث آمده که پیامبر (ص)فرمود روزگار را ناسزا  نگویید چرا که خداوند روزگار است .ودر حدیثی قدسی  خداوند فرموده این سخن فرزندان آدم مرا آزار میدهدکه به دهر و روزگار دشنام میدهند در حالی که دهر و روزگار منم وهمه چیز به دست و اراده من است . بنابر آیات فوق: وقتی دلیل  خلقت بشر  از سوی مادیون مطرح می شود ظاهراً هیچ پاسخی برای آن ندارند ومعتقدند در خلقت بشر هدف خاصی وجود ندارد. چقدر زجر آور است برای این گروه انسانها که برای مسایل ریز زندگی مثل تحصیل وکسب وکار و درمان و وبهداشت و ورزش  اهدافی دقیق وبرنامه هایی منظم در نظر دارند اما تمام مجموعه خلقت بشر وزندگی را بی هدف میدانند. بهمین دلیل گروهی از آنان با اندک گرفتاری ومشکلات دست به انتحار وخودکشی می زنند.

اما وقتی یک  انسان خد  پرست و مومن هدف آفرینش خود را  بررسی می کند هرگز با بن بست روبرو نخواهد  شد  چرا که  می داند خالق وآفرینندۀ این جهان خدایی حکیم وقادری مطلق است پس به خود می گوید حتماً درخلق کردن من دلیل وحکمتی وجود دارد هر چند عقل من بشر علت آنرا نداند ؛ از طرفی هر چه در اعضا وجوارح  بدن خود بیشتر توجه میکند می بیند که هر عضوی از بدن برای هدف و فلسفه ای خاص  آفریده  شده پس آیا ممکنست یک معمار دانا ولایق ساختمانی عظیم بسازد واطاق ها وسالن ها ودکورها را برای اهدافی مشخص درست کند اما تمام ساختمان را بی هدف بیافریند.؟اینجاست که انسان خداپرست ومومن یقین می کند که آفرینش او هدفی بسیار والا وعظیم دارد وباید تلاش کند تا با نیروی عقل و علم وایمان علل آنرا بیابد .

عجب است که دهریّون ومادیّون وقتی یک غده کوچک را در بدن پیدا می کنند حاضر نیستند انرا بی دلیل وبی هدف بدانند وسالهای سال روی آن مطالعه وتحقیق و آزمایش میکنند و تا علتی رابرایش نیابند دست بر نمیدارند اما وقتی اصل آفرینش انسان را از آنها بپرسی میگویند این دهر وروزگار است که ما را میآورد و می برد وهدف  خاصی در کار نیست ؛ عجب تناقض شگفت آوری ؟ چون  انسانها  هر کاری می کنند  برای هدفی خاص انجام می دهند مثلا  برای رفع کمبود ها ونیازهای خودشان آنرا انجام می دهند؛ و وقتی به علل خلق کردن بشر توسط خداوند می رسند از خود می پرسند  براستی خداوند چه نیاز وچه کمبودی داشت که با خلق بشر مرتفع میشد ؟ وچون قران میگوید انسان برای عبودیت وبندگی آفریده شده است  میگویند خداوند چه نیازی به عبادت انسان داردکه باید رفع شود .؟ باید گفت که اشتباه بزرگ این انسانها ناشی از مقایسۀ نیاز خود با موجود بی نیازی چون خداست . انسان چون وجودی محدود دارد هرگز نمی تواند ذات موجودی نامحدود چون خداوند را درک کند بهمین دلیل دچار اشتباه فوق می شود .

خداوند چشمه ای فیاض ونعمت آفرین است که موجودات را در کنف حمایت خود میگیرد وآنها را پرورش می دهد واز نقص به کمال میرساند .پس اگر انسان را می آفریند وهدف از خلقت او راعبودیت وبندگی می داند می خواهد این انسان ناقص  با عبودیت وبندگی کامل شود و به سعادت ابد برسد .

سئوال؟  اگر هدف خداوند، از آفرینش انسان ؛ لطف وکرم بر بندگان وتکامل آنها است؛که با عبودیت وبندگی حاصل میشود؟ پس چرا خداوند جود وکرم از اول بندگان را کامل نمی آفریند تا همگی در جوار قرب الهی جای گیرند ؟

جواب:چون خداوند به انسان عقل و اراده وآزادی واختیار داده واز طرفی برای آنها مسیر تکامل وهدایت را معلوم ساخته است ؛هرگز انسان را مجبور به تکامل نمیکند بلکه این انسان می بایست با پای خود و عقل واختیار این مسیر تکاملی را طی کند.مثلاًاگر از  کسی با زور سرنیزه واجبار مبلغی را برای  وکار خیر بگیرند ؛اینکار اثر سازندگی وتکاملی ندارد ،اما اگر با اختیار وبرای رضای حق پرداخت نماید به همان نسبت راه کمال واخلاق را پیموده است . به همین دلیل خداوند درسوره بقره در آیه256می فرماید کار دین به اجبار نیست بلکه راه هدایت از ضلالت مشخص شد و باز در سوره کهف آیه 29می فرماید:حق از سوی خدا آمد هر کس خواست ایمان آورد وهر کس خواست کافر شود؛ وسپس عاقبت هر گروه را بیان فرموده است . وچون طبق آیه 50 سوره طه ؛ خداوند ؛ به هر مخلوقی امکانات ولوازم هدایت را عطا کرده است ؛پس اگر کسی با اختیار مسیر خلاف رفت مسُولیتش با خود اوست .ودر آیه 54  سوره نور خداوند توصیه میکند که فرمان خدا ورسول خدا را اطاعت کنیدتا هدایت یابید واگر اطاعت نکردید شما خود مسئولید و  بر رسول خدا تکلیفی جز ابلاغ رسالت نخواهد بود .

«بار پروردگارا به ما توفیق عبودیت وبندگی وهدایت وتکامل عطا فرما »  «آمین»

« برای تعجیل در ظهور منجی عالم بشریت، بر محمد و آل محمد صلوات »

اجرکم عندالله مجتمع قرآنی فرهنگی مسجد و حسینیه عبدالرحمن ابوزیدآباد





  

طبقه بندی: مقالات - پیام های الهی، 
ارسال شده توسط مدیر
لینک باکس