تبلیغات
اهل بهشت - اهرمهای بازدارنده گناه 2 « پیام الهی 32 »
اهل بهشت
امیدوارم روزی شود که همه ی پیام های دنیا این باشد که مهدی آمد ...
حدیث روز


ایران هلند فرانسه انگلیس آلمان
ایتالیا ژاپن عربستان کره چین

تبلیغات برای حمایت از ما



بازدید : مرتبه
تاریخ ارسال : دوشنبه 8 آذر 1389

پیام الهی 32

اهرمهای بازدارنده گناه

ادامه بحث عوامل بازدارنده گناه که در جلسه قبل به تفکر و ایمان اشاره شد در این پیام اهرمهای دیگر بازدارنده گناه مطرح می شود.

و...


2- خودشناسی و توجه به شخصیت انسان:

ابزار مهمی برای جلوگیری از وقوع گناه است بطور مثال وقتی کودکی استکانی را می شکند با او تندی می شود و به دستش می زنند که چرا استکان را شکسته ولی همین بچه اگر در یک میهمانی مهم دیس قیمتی را بشکند با کمال خونسردی می گویند عزیزم! چیزی نیست، فدای سرت، جانت به سلامت. اینجا همان توجه به شخصیت است که مانع پرخاش می شود. در واقع توجه به شخصیت باعث خودداری از انجام گناه می شود. آیات زیادی در قرآن مبنی بر عزیز بودن شخصیت انسان آمده است مثلاً انسان خلیفه و نمایندۀ خدا در روی زمین و مسجود فرشتگان بوده و در آیه 13 سورۀ جاثیه فرموده: « آنچه در آسمانها و زمین است همه را مسخّر شما ساخت » و یا در آیه 70 سورۀ اسراء آمده است که« ما انسانها را گرامی داشتیم و او را فضیلت و برتری دادیم! » و یا در سورۀ توبه آیه 38 می فرماید: « آیا شما به زندگی دنیا راضی شده اید؟ » این نشان می دهد که انسان بسیار والاتر از دنیاست و نباید خودش را به دنیا بفروشد. بطور مثال اگر کسی ماشین نو و آخرین سیستم داشته باشد آن را به بیابان ها و جاده خاکی نمی برد و می گوید حیف است. خداوند هم ما انسان ها را خلیفه و بهترین موجودات خود خوانده، آیا حیف نیست آن را در کژراهه های زشتی و پلیدی نابود سازیم؟ براستی که انسان وقتی قدر خود را نشناخت به هر پستی و گناه تن می دهد و یا در طول تاریخ استعمارگران و استثمارگران با تحقیر و تحمیق ملت هایشان، بر گُرده آنان سوار شده و آنها نیز چون شخصیت والای انسانی خود را فراموش کرده اند خود را پَست و کوچک تصور کردند و تن به زندگی ذلت بار دادند.

خودشناسی از دیدگاه روایات:

امام علی (ع) فرمود: بدانید که بهای جان شما بهشت است پس آن را به کمتر از بهشت نفروشید (نهج البلاغه حکمت456) و باز فرمودند: تکبر نمی ورزد مگر انسان بی شخصیت (فهرست غرر) و امام صادق (ع) فرمود: قلب، حرم خداست بنابراین غیر خدا را در آن جای ندهید. براستی انسان که قلبش می تواند حرم خدا باشد چرا بر اثر گناه و نافرمانی خدا، خود را به ته چاه سقوط می افکند! باز امام علی (ع) فرمود: چه تجارت زشتی است که انسان دنیا را بهای خود ببیند!

ایمان به معاد و حساب و کتاب و قیامت عامل مهم در انجام ندادن گناه است. در قرآن کریم 1400 بار از مسأله معاد یاد کرده و بیش از یک ششم قرآن، ما انسانها را به یاد معاد و قیامت و حساب و کتاب دعوت کرده است. ایمان به معاد یعنی ایمان به یک زندگی ابدی که همه اش بر اساس حساب و نظم است. ایمان به معاد یعنی ایمان به دریافت کیفر و پاداش اعمال؛ چرا که عمل هر کسی طوق گردنش خواهد شد و ایمان به چنین شرایطی نقش مهمی در پرورش روح آدمی داشته و قوی ترین عامل در حفظ انسان از گناه خواهد بود.

خداوند در آیه 30 سورۀ آل عمران می فرماید: « در روز قیامت تمام انسانها به آنچه از خوبی و بدی کرده اند می رسند و آن را در پیش روی خود حاضر خواهند دید!!» و یا در آیه 8 سورۀ قمر می فرماید: « آن لحظه ای که انسانها از قبرها بیرون می آیند چشمها به زیر افتاده و خاشع اند و همچون ملخ های پراکنده به هر طرف می دوند!!» یا آیات 34 تا 37 سورۀ عبس که بسیار سازنده است می فرماید: « در آن روز انسان از برادر خود فرار می کند و از پدر و مادر و زن و فرزندانش می گریزد، هر کسی وضعی دارد که او را به خود مشغول کرده است ».

پیشوایان الهی و مسأله معاد:

پیامبران و امامان مدام به یاد معاد بودند و لحظه ای از فکر معاد غافل نبودند. آنها وقتی غذای داغ یا آفتاب گرم را می دیدند به یاد روز قیامت می افتادند و در پرتگاههای گناه یاد معاد آنها را از ارتکاب به گناه حفظ می کرد. مثلاً وقتی حضرت یوسف (ع) در اتاق خلوت زلیخا، گیر می افتد یاد معاد او را از گناه حفظ می کند و یا وقتی عقیل از برادرش امام علی (ع) تقاضای کمک اضافی از بیت المال کرد علی (ع) آهنِ داغ را نزدیک دست او می برد و می فرماید: ای عقیل! تو از شعله آتش کوچکی که مانند بازیچه است فرار می کنی اما برادرت را به سوی آتش می کشانی که شعله قهر و غضب خداوند آن را افروخته است؟! و در حدیثی حضرت علی (ع) می فرماید: بترسید از آتشی که حرارتش شدید و عمق آن زیاد و زَر و زیور آن غُل و زنجیرهای آهنین و نوشیدنی های آن مذاب است!! (نهج البلاغه)

روزی سلمان در بازار آهنگران کوفه عبور می کرد دید جوانی نعره کشید و افتاد وقتی به هوش آمد گفت بدانید من بیماری صرع ندارم بلکه وقتی دیدم آهنگرها میله های داغ شده را با پُتک می کوبند بیاد آیه ای افتادم که خداوند می فرماید: « برای مأموران جهنم گُرزهایی از آهن است » (سورۀ حج آیه 21). سلمان علاقه شدیدی به او پیدا کرد و بعدها که بیمار شد سلمان برای دیدارش به بالین او آمد و او را در حال جان دادن بود و سلمان خطاب به عزرائیل گفت ای فرشته مرگ! با برادر ایمانیم مدارا کن عزرائیل فرمود: من با همه مؤمنان مهربانم. (بحار ج22ص360)

مسأله دیگر در کنترل انسان، اعتقاد به عَرض اعمال است. ما مسلمانها معتقدیم که اعمال ما بطور مرتب به اطلاع رسول خدا (ص) و امام زمان (عج) رسانیده می شود بنحوی که اعمال نیک موجبات خوشحالی و اعمال بد موجبات تألّم آن عزیزان می شود. پس انسانی که به این حقیقت اعتقاد دارد گناه را ترک می کند تا این عزیزان را که مایه های امیدند آزرده نکند. در آیه 105 سورۀ توبه آمده که « بگو عمل کنید، پس خدا و رسول و مؤمنان، اعمال شما را می بینند و بزودی به سوی کسی باز می گردید که پنهان و آشکار را می داند و شما را به آنچه می کردید خبر می دهد ».

یاد مرگ: یاد مرگ موجب شکسته شدن غرور و عامل ترک گناه و کنترل آدمی است. بنحوی که پیامبر گرامی اسلام (ص) می فرماید: ای مؤمنان! بسیار یاد مرگ کنید زیرا یاد مرگ گناهان را می زداید (نهج الفصاحه حدیث 444). اگر انسان در این آیه (آیه 8 سورۀ جمعه) عمیق شود که می فرماید: « بگو مرگی که از آن فرار می کنید بزودی شما را ملاقات می کند و شما را به سوی دانای عالم غیب و شهود می برد و به آنچه انجام داده اید با خبر می سازد » آن گاه فکر عاقبت کار خود را می کند و از انجام گناهان کوچک و بزرگ دوری می نماید.

نقش عبادت در بازداشتن انسان از گناه:

عبادتِ درست علاوه بر فایده های معنوی، نقش مهمی در کنترل گناه دارد. هدف اصلی عبادت، بعد از خداشناسی، پاکسازی و تقوا و حفظ انسان از گناهان است. بنحوی که خداوند در سورۀ عنکبوت آیه 45 می فرماید: « نماز را برپا دار که نماز انسان را از زشتی ها و گناه باز می دارد و یاد خدا بزرگتر است و خداوند آنچه را انجام می دهید می داند ». پیامبر اکرم (ص) فرمود: نمازِ درست همانند آب جاری است و هر زمان که انسان نماز می خواند گناهانی که در میان دو نماز انجام داده است بخشیده می شود. (وسائل الشیعه ج3 ص7) امام صادق (ع) فرمود: کسی که دوست دارد ببیند آیا نمازش مقبول درگاه خداوند شده است یا نه؟ باید ببیند آیا این نماز، او را از زشتی ها و منکرات بازداشته یا نه، به همان مقدار که باز داشته، نمازش پذیرفته است. (تفسیر مجمع البیان ذیل آیه 45 عنکبوت)





  

طبقه بندی: مقالات - پیام های الهی، 
ارسال شده توسط مدیر
لینک باکس