تبلیغات
اهل بهشت - امام علی (ع) و قرآن « پیام الهی 12 »
اهل بهشت
امیدوارم روزی شود که همه ی پیام های دنیا این باشد که مهدی آمد ...
حدیث روز


ایران هلند فرانسه انگلیس آلمان
ایتالیا ژاپن عربستان کره چین

تبلیغات برای حمایت از ما



بازدید : مرتبه
تاریخ ارسال : پنجشنبه 6 خرداد 1389

پیام الهی 12

امام علی (ع) و قرآن

خداوند حکیم در فضیلت اهل بیت و خصوصاً امام علی (ع) آیات بسیاری بر قلب پیامبر بزرگوار اسلام (ص) نازل فرمود تا مسلمانان بعد از پیامبر را با آن آیات بیازماید و کسانی را که دل بیمار دارند از پیروان واقعی قرآن و عترت جدا سازد. مشهور ترین آیاتی که در این باب

و...

مشهور ترین آیاتی که در این باب نازل شده است عبارتند از: آیه مباهله (آیه 61 سوره آل عمران)، آیه لیلة المبیت (آیه 207 سوره بقره)، سوره هَل اَتی، آیه نور (آیه 35 سوره نور)، آیه خَیرُالبَریّه (آیه 7 سوره بینه)، آیه 19 سوره توبه و آیه 4 از سوره تحریم به عنوان مؤمن صالح و آیه انفاق (آیه 274 سوره بقره) و آیه رِجالٌ صَدَقوا (آیه 23 سوره احزاب).

از آنجا که خداوند در آیه 7 سوره رعد می فرماید: . . . جز این نیست که ای پیامبر، تو تنها بیم دهنده ای و برای هر قومی هدایت کننده و رهبری قرار دادیم !! منظور این است که زمین هیچگاه از رهبر الهی و هدایتگر خالی نبوده و نخواهد بود؛ پس باید یا پیامبری باشد و یا هادی دیگری بعد از پیامبر.

در تفسیر فخر رازی و جلال الدین سیوطی از مفسران بنام اهل سنت آمده است: پیامبر دستش را بر سینه خود گذاشت و فرمود: من انذار کننده ام و سپس به علی (ع) اشاره کرد و فرمود: و تو هدایت کننده ای ای علی، بوسیله تو بعد از من اهلِ هدایت، هدایت می شوند.

و خداوند در آیه 59 سوره نساء می فرماید: ای کسانی که ایمان آورده اید خدا را اطاعت کنید و از پیامبر خدا و صاحبان امر (اولوالامر) اطاعت کنید و اگر در مسأله ای اختلاف دارید به خدا و پیامبر ارجاع دهید اگر به خدا و روز قیامت ایمان دارید و بدانید که این کار برای شما بهتر و عاقبتش نیکوتر است.

موضوع این آیه، رهبری و تعیین مرجع اصلی برای مسلمانان در همه امور است که ابتدا با فرمان اطاعت از خدا مسیر رهبری و جهت گیری آن را تعیین می کند و خط بطلان بر حکومت های طاغوت و غیر دینی می کشد و هر حکومتی که از ذات مقدس او باشد پذیرفته است، لذا بعد از اطاعت از خدا فرمانبرداری از پیامبر (ص) و اولوالامر را مطرح می کند. در آیه فوق منظور از اولوالامر چه کسانی هستند؟ اجماع علما و مفسران شیعه و مکتب اهل بیت این است که اولوالامر امامان معصوم اند اما مفسران اهل سنت اختلاف نظر دارند، گروهی اولوالامر را همه صحابه پیامبر (ص) می دانند، گروهی علماء و دانشمندان را و گروهی فرماندهان لشگر را اولوالامر می دانند. پر واضح روشن است که این گروههای ذکر شده معصوم نبوده و در قیاس با امامان معصوم در رتبه پایین تری قرار دارند و طبق این اصل عقلی و مقبول که ترجیح مرجوح بر راجح قبیه است می توان نتیجه گرفت که فقط امامان معصوم (ع) بعد از پیامبر (ص) شایسته رهبری امت اسلام را دارند.

برادران و خواهران، برای درک حق مطلب کافی است آیاتی چند از کلام خدا را مرور نماییم: خداوند کریم در آیه 55 سوره مائده می فرماید: « سرپرست و رهبر شما خدا و رسول و آنهایی هستند که ایمان آورده اند و نماز را بر پا می دارند و در حال رکوع زکات می دهند». در تفسیر مجمع البیان چنین آمده است: عبداله ابن عباس نقل می کند روزی کنار چاه زمزم نشسته بودم مردی که عمامه ای بر سر و صورتش پوشیده بود نزدیک آمد وقتی از او خواستم خود را معرفی کند گفت من ابوذر غفاری هستم با این گوش های خود از رسول خدا (ص) شنیدم و با چشمان خود جریانی را دیدم که پیامبر (ص) فرمود: علی پیشوای نیکان و کشنده کافران است هر کس او را یاری کند خدا یاریش خواهد کرد و هر کس دست از یاریش بردارد، خدا دست از یاری او برخواهد داشت. سپس اضافه کرد: ای مردم، روزی در مسجد رسول خدا نماز می خواندم سائلی وارد مسجد شد و از مردم تقاضای کمک کرد ولی کسی به او چیزی نداد، سائل دست خود را به آسمان بلند کرد و گفت: خدایا تو شاهد باش که من تقاضای کمک کردم ولی کسی اجابت نکرد. در همین حال علی (ع) که در حال رکوع بود با انگشت خود اشاره کرد، سائل آمد و انگشتر را از دست آن حضرت بیرون آورد.

خداوند در آیه 67 سوره مائده می فرماید: « ای پیامبر آنچه از طرف پروردگارت بر تو نازل شده است ابلاغ کن و اگر ابلاغ نکنی پیامش را نرسانده ای، خداوند تو را از [گزند] مردم نگاه می دارد بدرستیکه خداوند کافران را هدایت نمی کند!

این آیه لحن خاصی را به خود گرفته و روی سخن فقط به پیامبر است و تنها وظیفه ی او را گوشزد می کند و تأکید دارد پیام خدا را حتماً برساند و به او اخطار کرده که اگر پیام را نرسانی رسالت خدا را تبلیغ نکرده ای؛ در این جا گویا پیامبر (ص) اضطراب و نگرانی داشته که خداوند به او دلداری و تأمین می دهد و در پایان آیه، منکران و لجبازان را تهدید کرده است؛ آن کسانی که ماﯾﺔ نگرانی پیامبر (ص) بودند و با ابلاغ این پیام، خطر از جانب آنها بود.

آیا پیامبر (ص) چه مسأله ای را باید ابلاغ کند که  آنقدر مهم است آن هم در زمانی که پیامبر (ص) در اوج قدرت و نزدیک پایان عمرش بود! جای هیچ شک و تردیدی نیست که نگرانی پیامبر (ص) از جان خود نبوده بلکه برای مخالفت های منکرانی بود که ﻧﺘﻴﺠﺔ آن برای اسلام خطرناک بود. در این دوران آخر عمر آیا مسأله ای جز تعیین جانشین برای پیامبر (ص) و سرنوشت آینده اسلام و مسلمین می تواند باشد؟ متأسفانه تعصب های مذهبی مانع از آن شده که حقایق این آیه در اختیار همه مسلمانان قرار گیرد ولی در عین حال در کتب اهل تسنن روایات زیادی دیده می شود که با صراحت می گوید آیه فوق درباره علی (ع) و ماجرای غدیر نازل شده است. با این حال تلاش کرده اند آن را با تفسیر های انحرافی و تعصابه کم رنگ جلوه دهند و برخی پا از این هم فراتر گذاشته اند و تمام ماجرای غدیر را انکار کرده اند. اما واقعیت چیز دیگری است که در آخرین سال عمر پیامبر (ص) در حین برگشت از حج به سمت مدینه در سرزمین غدیر خم اتفاق افتاد و پیامبر (ص) در میان جمع عظیمی از حجاج فرمود: من بزودی از میان شما می روم و بعد از توصیه های فراوان، دست علی (ع) را گرفت و بلند کرد و فرمود: هر کس من مولا و رهبر او هستم علی مولا و رهبر اوست و سپس در مورد دشمنان او نفرین و به دوستان علی دعا کرد. بار خداوندا به ما توفیق عطا فرما تا از مسلمانان و شیعیان واقعی علی (ع) باشیم.« آمین »

« برای تعجیل در ظهور منجی عالم بشریت، بر محمد و آل محمد صلوات »

اجرکم عندالله مجتمع قرآنی فرهنگی مسجد و حسینیه عبدالرحمن ابوزیدآباد





  

طبقه بندی: مقالات - پیام های الهی، 
ارسال شده توسط مدیر
لینک باکس